Op vrijdag 13 maart 2026 sprak Fr. James Mallon op de tweede dag van de conferentie Missionaire Parochie, n.a.v. het thema "Wees niet bevreesd, voortaan zult ge mensen vangen" (Lucas 5,10).
Verslag door Roland Enthoven.
 

In zijn derde inleiding met als thema ‘Wees niet bevreesd, voortaan zult ge mensen vangen’ nam fr. James Mallon het verhaal van de genezing van de lamme uit het tweede hoofdstuk van het Marcusevangelie als uitgangspunt. Hij legde de focus op de mensen die de verlamde man naar Jezus brachten, “zij moeten er zeer van overtuigd zijn geweest dat dit een verschil zou maken en ze deden er dus alles aan om hem bij Jezus te brengen,” aldus Mallon.

Mallon constateerde dat veel parochies in deze tijd niet weten hoe ze moeten evangeliseren. “Soms lijkt het zelfs alsof er weinig wil is om mensen naar Jezus te brengen. En dat is een nog groter probleem,” zo zei Mallon. Hij stelde vast dat de verlamde man uit het Evangelieverhaal wordt getransformeerd door de ontmoeting met Jezus. Mallon: “We moeten daarom de activiteiten die we in onze parochies organiseren kritisch bekijken: worden daarmee mensen tot Jezus gebracht? Bijna goed genoeg is in dit geval niet voldoende. De vraag is: brengen we mensen met onze activiteiten aan de voeten van Jezus, want alleen dan zullen ze getransformeerd worden. Vergeet niet: ze maakten destijds een gat in het dak van Petrus’ huis om de verlamde man tot bij Jezus te brengen, ze waren bereid deze barrières te doorbreken. Welke barrières zijn wij bereid te doorbreken om mensen aan de voeten van Jezus te brengen?”

De kracht van de Heilige Geest

We moeten volgens Mallon in het missionaire werk dan ook verlangen, passie en enthousiasme hebben. “Deze ijver is verbonden met de Heilige Geest. Je kunt het niet op eigen kracht doen. De Kerk werd geboren op de dag van Pinksteren. De Heilige Geest zet ons aan om naar buiten te gaan. We moeten eerst bekleed worden met kracht van boven voordat we kunnen beginnen met evangeliseren,” benadrukte hij. En we zullen het volgens hem weten wanneer we die kracht ervaren – hij vergeleek het met een ervaring uit zijn eigen jeugd in Schotland waarin hij zo stoer was om een elektrische omheining aan te raken: ook die kracht voelde hij duidelijk...

Mallon: “De kracht van de Heilige Geest is iets heel eigens. En we worstelen hiermee; we zijn allemaal bang voor de Geest omdat we ‘control freaks’ zijn, we willen God in een hokje stoppen, we willen dat alles geordend is.”

James Mallon noemde vervolgens drie redenen waarom we de kracht van de Heilige Geest wel degelijk nodig hebben:

1. Verlangen, enthousiasme. Wanneer Christus in ons is, wordt de ijver voor evangelisatie gewekt. Daarom moeten we elke bijeenkomst beginnen met gebed. En niet zomaar een kort gebedje zoals we vaak gewend zijn, waarschuwde Mallon.
2. Hoop. Zonder hoop is er geen visie, geen droom, geen reis, geen strategie, geen leiderschap.
3. Gaven. De Heilige Geest brengt gaven, de Heilige Geest ontsluit gaven. We hebben deze gaven nodig om te bloeien.

Talenten inzetten

Mallon: “Uiteindelijk is de motor van een parochie de optelsom van de talenten van alle parochianen samen. Meestal bereikt een parochie echtere slechts twee procent van die talenten. Heel veel talent blijft ongebruikt. Dat betekent dat een parochie continu op een laag vermogen functioneert. Velen in de kerk ervaren slechts een laag vermogen omdat ze de kracht van God niet ervaren.”

We worden uitgenodigd om in de gemeenschap van de Drie-eenheid te treden, aldus Mallon, “en dat gebeurt wanneer de Heilige Geest aan de macht komt. De Heilige Geest is de ultieme gave van het goede. We ontvangen de Heilige Geest door onze doop, door ons vormsel en door de Eucharistie, maar de vraag is: heeft de Heilige Geest ons ook in zijn greep?”

Mallon eindigde zijn inleiding met een gebedsoefening: hij vroeg de aanwezigen om drietallen te vormen en wisselend als tweetal voor de derde persoon in hun midden te bidden om de kracht van de Heilige Geest.

Foto: Kompasfotografie