![](https://missionaireparochie.nl/sites/default/files/styles/banner__1200_x_400_/public/field/image/FrGary%26Steph.png?itok=sCJ1nzZK)
“Keep going” – over wat we uitdragen als we volhardend zijn
Te gast op de conferentie Missionaire Parochie in Veenendaal zijn Fr. Gary Buckby en Stephanie (“Steph”) O’Connor-Walshe uit het Verenigd Koninkrijk. Op de vooravond van de conferentie delen zij over hun ervaringen op weg naar een “missionaire parochie”. Steph geeft godsdienstonderwijs op een meisjesschool in Birmingham en werkt aan een doctoraat op het gebied van katholiek onderwijs. Ze is lid van het leiderschapsteam in de parochies 'Our Lady and St. Rose of Lima' en 'St. Peter' in Birmingham, waar Fr. Gary Buckby al veertien jaar pastoor is. Sinds enkele jaren probeert hij de principes van Divine Renovation in zijn parochie in praktijk te brengen.
Fr. Gary vertelt dat hij geen groot liefhebber van boeken is: “Ik heb lezen altijd lastig gevonden, vooral als een boek geen plaatjes heeft!” Hij herinnert zich echter als de dag van gisteren dat hij het boek ‘Als God renoveert’ van Fr. James Mallon in één adem uitlas, omdat het precies de realiteit van zijn dagelijkse vragen, frustraties en uitdagingen weerspiegelde: “Het leek wel alsof hij mijn eigen parochie beschreef!”
Vanaf dat moment is hij met de principes van Divine Renovation aan de slag gegaan. Samen met een leiderschapsteam werkt hij aan een omslag van de onderliggende cultuur die de parochie ongemerkt hindert in haar vermogen om naar buiten te treden.
Kracht van herhaling
Fr. Gary: “Ik heb geleerd dat je belangrijke dingen echt niet vaak genoeg kunt zeggen. Het maakt niet uit of je iets vorige maand of twee weken geleden al eens gezegd hebt, je kunt het niet vaak genoeg herhalen: ‘Dit is onze visie. Is het niet mooi dat we allemaal kunnen uitgroeien tot missionaire leerlingen?’ Ik heb in ons parochieleven gezien dat er langzamerhand echt een cultuurverandering optreedt.”
Die cultuurverandering is cruciaal, volgens fr. Gary. Een van de fouten die hij in het verleden maakte, was dat hij verwachtte dat het organiseren van (bijvoorbeeld) een Alpha-cursus “vanzelf” vruchten af zou werpen. “Natuurlijk zijn de dingen die ik toen deed niet helemaal zinloos geweest, maar de échte verandering komt als de cultuur verandert. En de cultuur verandert wanneer we blijven volhouden.”
Keep going
Fr. Gary: “Als ik één kernboodschap zou mogen meegeven, dan is het dat: keep going!” Een geliefd voorbeeld wat hij hiervoor gebruikt, ‘geleend’ van Fr. James Mallon die hier in Canada ervaring mee heeft, is dat van een auto die vastzit in de sneeuw. Als je tegen die auto aan begint te duwen, lijkt er eerst niks te gebeuren. Tijdverspilling dus. Maar als je doorzet, komt er beweging in. “En dat is wat wij hebben mogen zien,” aldus Fr. Gary, “in het gemeenschapsleven, maar ook in het geestelijk leven van de parochie. We zien mensen groeien in gebed, in evangelisatie, als missionaire leerlingen.”
“In het begin organiseer je activiteiten waar vier deelnemers op af komen. Dan is het belangrijk dat je een team om je heen hebt, want anders had ik het bijltje er al lang bij neergegooid. Maar als wij ondanks alles doorzetten met de dingen die we doen om het gebed te stimuleren en de parochiecultuur te veranderen, dan communiceren we een onuitgesproken boodschap aan onze parochianen: het is ons menens.”
Steph sluit hierbij aan vanuit haar eigen ervaring: “Divine Renovation heeft mijn leven veranderd, en vernieuwd. Soms kun je ontmoedigd raken door dat zachte stemmetje, ergens in je achterhoofd. Ik heb daar dagelijks last van – en toch hebben we doorgezet en zien we nu dingen gebeuren.”
Fr. Gary: “Dit is een vrucht van het (h)erkennen van het werk van de Heilige Geest, juist wanneer wij als team zelf niet meer weten wat we moeten doen. Maar het is ook een vrucht van de boodschap die je uitdraagt wanneer je blijft volhouden in plaats van op te geven.”
Steph deelt een voorbeeld uit hun parochie: “Drie jaar geleden organiseerden we een adventscursus, waar de eerste avond een handjevol mensen op af kwam. Dat was heel ontmoedigend. Je stopt er al je tijd en energie in, naast alle andere dingen die je doet, en je hebt het gevoel dat het zich niet uitbetaalt. Het is alsof je met je hoofd tegen een muur staat te beuken. Ik heb toen echt op het punt gestaan de handdoek in de ring te gooien en wat anders te gaan doen met mijn tijd, maar het team sleepte me erdoorheen.”
“Soms gaat het erom dat we onszelf op de juiste manier opstellen. Soms letterlijk. Met koffie in de hand ging ik pal voor de deuropening gaan staan om mensen uit te nodigen voor koffie en een praatje. Een beetje opdringerig misschien, maar het werkte wel! Soms is dat nodig om mensen over de drempel te krijgen. Na verloop van tijd bleven ze uit zichzelf hangen.”
“Dit jaar kwamen er 120 mensen naar onze adventsbijeenkomsten, en haalden we op een avond honderden euro’s op voor een goed doel. Dat is de vrucht van jarenlang hard werken, maar ook van ontmoediging en hopeloosheid. Als we volharden en blijven bidden, komen er nieuwe dingen op ons pad. Soms moeten we daar zelf naar op zoek gaan. Maar bovenal moeten we volhouden - keep going is echt de kernboodschap.”
Tekst: Annemarie Wijns; foto: Ramon Mangold